pronominal; transitiu
| Indicatiu | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Present | Pretèrit imperfet | Passat simple | Futur | ||
| confesso confesses confessa confessem confesseu confessen | confessava confessaves confessava confessàvem confessàveu confessaven | confessí confessares confessà confessàrem confessàreu confessaren | confessaré confessaràs confessarà confessarem confessareu confessaran | ||
| Condicional | Subjuntiu | Imperatiu | |||
| Present | Pretèrit imperfet | ||||
| confessaria confessaries confessaria confessaríem confessaríeu confessarien | confessi confessis confessi confessem confesseu confessin | confessés confessessis confessés confesséssim confesséssiu confessessin | confessa confessi confessem confesseu confessin | ||
| Infinitiu | confessar | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Gerundi | confessant | ||||
| Participi |
|
Flexionat com: parlar
forma nominal : confessió
Paraula documentada en el Diccionari de la llengua catalana