asseverar - verb

as·se·ve·rar

transitiu

Indicatiu
Present Pretèrit imperfet Passat simple Futur
assevero
asseveres
assevera
asseverem
assevereu
asseveren
asseverava
asseveraves
asseverava
asseveràvem
asseveràveu
asseveraven
asseverí
asseverares
asseverà
asseveràrem
asseveràreu
asseveraren
asseveraré
asseveraràs
asseverarà
asseverarem
asseverareu
asseveraran
Condicional Subjuntiu Imperatiu
Present Pretèrit imperfet
asseveraria
asseveraries
asseveraria
asseveraríem
asseveraríeu
asseverarien
asseveri
asseveris
asseveri
asseverem
assevereu
asseverin
asseverés
asseveressis
asseverés
asseveréssim
asseveréssiu
asseveressin

assevera
asseveri
asseverem
assevereu
asseverin
Infinitiuasseverar
Gerundiasseverant
Participi
asseveratasseverada
asseveratsasseverades

Flexionat com: parlar

forma nominal : asseveració

Paraula documentada en el Diccionari de la llengua catalana