pronominal; transitiu
| Indicatiu | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Present | Pretèrit imperfet | Passat simple | Futur | ||
| ofenc ofens ofèn ofenem ofeneu ofenen | ofenia ofenies ofenia ofeníem ofeníeu ofenien | ofenguí ofengueres ofengué ofenguérem ofenguéreu ofengueren | ofendré ofendràs ofendrà ofendrem ofendreu ofendran | ||
| Condicional | Subjuntiu | Imperatiu | |||
| Present | Pretèrit imperfet | ||||
| ofendria ofendries ofendria ofendríem ofendríeu ofendrien | ofengui ofenguis ofengui ofenguem ofengueu ofenguin | ofengués ofenguessis ofengués ofenguéssim ofenguéssiu ofenguessin | ofèn ofengui ofenguem ofeneu ofenguin | ||
| Infinitiu | ofendre | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Gerundi | ofenent | ||||
| Participi |
|
Flexionat com: aprendre
forma nominal : ofensa
Paraula documentada en el Diccionari de la llengua catalana